czwartek, 25 lipca 2013

Rozdział 9

CZYTASZ = KOMENTUJESZ

Oczami April .


     Usiedliśmy na łóżku i patrząc mu prosto w oczy próbowałam wymyślić jakiś scenariusz najbliższych zdarzeń . "Powiem mu wszystko , tak po prostu . Powiem tak : kocham Cię , ale od kilku miesięcy jestem szantażowana przez najlepszego przyjaciela mojego brata . Tak , bzyknęłam się z nim . Byłam pijana , naćpana i nie wiedziałam co się ze mną dzieje . A Justin powie że mi wszystko wybacz . Ahh jaka piękna historia ." Każdy kolejny scenariusz kończył się jednak klapą . Co ja wyprawiam ? - skarciłam się w myślach . Koniec , trzeba coś powiedzieć . Ale jak ? Jeny , jakie on ma piękne oczy . April ! ogarnij się . Czuję się jak bym była chora psychicznie , rozmawiając sama ze sobą . Co prawda nie na głos , no ale ..
-Słucham ? - moje głupie i bezsensowne rozmyślania przerwał głos Justina .
-Co ? Ah tak .
-Słoneczko ? Co się dzieje ? Od jakiegoś czasu tak dziwnie się zachowujesz . Nie mówiłem nic , myślałem że masz ciężkie dni , ale ile czasu ..
-Przepraszam - rzuciłam nie konkretnie wiedząc jak kontynuować tą rozmowę .
-Nie masz za co prze...
-Jestem szantażowana przez Oscara . - przerwałam mu i wydukałam na jednym tchu dławiąc łzy. Chłopak nic nie mówiąc podszedł do okna i oparłszy się o parapet obserwował widoczną z niego ulicę .
-Dlaczego ? - zaczął wyjątkowo spokojnie . Obawiałam się że zaraz wybuchnie . Nie była bym wtedy w stanie go powstrzymać .
-Na imprezie ktoś dosypał mi czegoś do drinka . Nie wiedziałam co się dzieje . Ktoś zaciągnął mnie do łazienki . Chyba nie muszę Ci mówić co się tam działo . Kiedy skończyliśmy okazało się że to Oscar . Powiedział mi że od dawna czekał na tą chwilę . I że jeżeli nie będę na każde jego skinienie to wszyscy się o tym dowiecie . Było by mi to obojętne , gdyby nie Ty . Nie chciałam żebyś się o tym dowiedział . Ty miałeś być tym jedynym . Ja tylko z Tobą chciałam ... Ale on mnie wykorzystywał . Dzwonił codziennie . Czasami nawet po dwa lub trzy razy . Zdarzało się też że był taki spragniony , że kazał mi zostawać cały dzień i wykonywać jego polecenia . Nie ograniczał się do samego seksu . Mówił że lubi na mnie patrzeć dlatego kazał mi sprzątać nago . Czułam się jak zwykła dziwka . Dlatego starałam się ograniczać spotkania z Tobą .  Po prostu nie chciałam Ci patrzeć w oczy . Czułam się wtedy nie fair wobec Ciebie . Zresztą nie tylko . Wielokrotnie opuszczałam jakieś ważne spotkania rodziców na których powinnam być tylko dlatego że dostałam telefon . - Wstałam i podeszłam do chłopaka - przepraszam Cię . Na prawdę nawet nie wiesz jak mi jest teraz wstyd . Musisz mi wybaczyć . - chłopak nie odzywał się ani słowem . Patrzył na mnie pustym wzrokiem . Po policzku spłynęła mi łza . - Justin ? - nic - Justin proszę odezwij się - przetarłam wewnętrzną stroną dłoni po jego policzku . Wzdrygnął się . Czuł do mnie obrzydzenie .
-Zabiję go . - szepnął i odpychając mnie wybiegł z pokoju .
-Nie rób głupstw ! - krzyknęłam za nim . W odpowiedzi usłyszałam tylko trzask drzwiami . Nie zważając na nic wybiegłam za nim .
   Krzyki , zamieszanie , walka . Mocne uderzenie . Huk . Zimne podłoże . Chropowata ulica . Ktoś krzyczał . Wołał mnie . Słyszałam go jak przed mgłę . Nie widziałam nic . Nie mogłam otworzyć oczu . Słyszałam tylko krzyki . Nie zwracano już na mnie uwagi . Ktoś kłócił się . Potem nie usłyszałam już nic .
   Obudziłam się w szpitalu . Nic nie pamiętałam . Chciałam rozejrzeć się po sali , jednak przy najmniejszym ruchu ból rozrywał mi głowę . Chciałam kogoś zawołać . Nie mogłam z siebie nic wydusić , niemo poruszałam ustami . Poruszyłam palcami . Nagle ktoś obok mnie się poruszył .
-April ? - Próbowałam odwrócić się w tamtą stronę . Bardzo powoli , delikatnie . Udało się . Obok mnie siedział Jacob .
-Co Ty tu robisz ? - wyszeptałam ledwo słyszalnie . Chłopak nie odpowiedział tylko złapał mnie za rękę . Patrzał na mnie opiekuńczym wzrokiem . Chciałam powtórzyć pytanie , ale nie dałam rady . Zamknęłam oczy i ponownie zasnęłam .

Oczami Jacoba . 

  Siedziałem przy niej już 3 dzień , a ona dalej była nie przytomna . Policja zaglądała tu po kilka razy dziennie pytając czy dziewczyna się obudziła . Nie mogłem uwierzyć że chłopcy się tak okrutnie zachowali w stosunku do niej . Woleli zająć się bójką niż się nią zaopiekować . Swoją drogą nie najlepiej skończyli. Mam nadzieję że Oscar wyjdzie z tego . Szczerze mówiąc , nie mam pojęcia o co się pokłócili . Ale to chyba nie jest w tej chwili najważniejsze . Ważna jest teraz April . Po kilku kolejnych godzinach czuwania , oparłem głowę o łóżko i zasnąłem .
    Przebudziłem się kiedy poczułem delikatny ruch dłoni April pod swoją ręką . Podniosłem się szybko . Miała otwarte oczy , przepełnione bólem .
-April ? - zapytałem nie pewnie . Po chwili zapytała bardzo cichutko co tu robię . Widać było że sprawia jej to ból . Nie odpowiedziałem , po prostu nie wiedziałem co . Co miałem powiedzieć że jeden jej przyjaciel leży w szpitalu w połowie na tamtym świecie a drugiego zamknęli za pobicie ? Oo nie . Po protu patrzałem na nią . Dziewczyna po chwili ponownie zamknęła oczy . Zasnęła . A ja dalej siedziałem wpatrzony w nią i nie wiedziałem co ze sobą zrobić . Miałem ochotę ich pozabijać . I Oscara i Justina mimo że przez moment było mi ich szkoda .
    Mijały kolejne godziny , co jakiś czas zaglądał do nas Zayn . Była tu nawet jego dziewczyna rozmawiałem z nia przez chwilę . Poinformowałem o stanie April i wtedy ona poszła . Jak gdyby nigdy nic.
    Dziwiło mnie jedno . Dlaczego nie było tu rodziców dziewczyny . Przecież to oni powinni tu teraz z nią siedzieć . Zapytałem o to Zayn'a , ale zbył mnie pytaniem o stan April , czy coś się zmieniło , czy się przebudziła .

Oczami Zayn'a 

   Wyłączyłem film i z powrotem położyłem się obok Nicol . Dziewczyna mocno się do mnie przytuliła mrucząc mi do ucha że mnie kocha . Pocałowałem ją w czoło i zamknąłem oczy opierając się o jej głowę . Mógłbym przeleżeć tak z nią całe życie . Mieliśmy za sobą wiele kłótni , nieporozumień , ale to nic w porównaniu do tego co do siebie czujemy . Pod wpływem chwili zmieniłem naszą pozycję i usiadłem na dziewczynie . Patrzyła na mnie zdziwiona z zadziornym uśmieszkiem na buzi . Kochałem kiedy się tak uśmiechała . Zbliżyłem się do niej szeroko uśmiechając . Nicol podniosła głowę żeby mnie pocałować , ale ja szybko się odsunąłem . Zaczęliśmy się oboje głośno śmiać . Dziewczyna obracała głowę raz w lewo , raz w prawo . Zręcznie złapałem ją w dłonie i namiętnie pocałowałem . Czułem że się uśmiecha . Wplotła dłonie z moje włosy i coraz bardziej pogłębiała pocałunek . Nagle mój telefon zaczął dzwonić , nie zwracając na to uwagi dalej całowałem dziewczynę .
-Odbierz ... - powiedziała przez pocałunek .
-To nie jest teraz ważne . - telefon ucichł by po chwili znowu rozbrzmieć Nicol ulubioną piosenką .
-Odbierz proszę , poczekam .
   Niechętnie zszedłem z dziewczyny i podszedłem do stolika gdzie leżał mój telefon . "April" przeczytałem w myślach po czym odebrałem .
-Słucham Cię siostrzyczko - przywitałem się milutko , rzucając znaczące spojrzenie w stronę swojej dziewczyny .
-Zayn ? - usłyszałem głos jakiegoś chłopaka w telefonie . Odsunąłem telefon przed siebie aby sprawdzić czy to na pewno dzwoni April . Tak , tak było napisane . Przyłożyłem słuchawkę z powrotem do ucha .
-Kto mówi ?
-Jacob , kolega Twojej siostry , ale to nie ważne . Ona jest teraz w szpitalu w śpiączce .
-Że co kurwa ? Gdzie ona jest ?
-Kochanie wyrażaj się - usłyszałem głos swojej dziewczyny . Uciszyłem ją gestem dłoni .
-W szpitalu .
-Powtarzasz się . Co się stało ? - zapytałem już odrobinę spokojniej .
-Została pobita . Znaczy .. - przerwałem mu .
-Przez kogo ? Zabije gnoja ! - z April często się kłóciliśmy , ale to była moja siostra . Moja jedyna siostra i jeżeli bym musiał , nawet życie bym za nią oddał .
-Spokojnie . Szpital św Tomasza ? Wiesz gdzie to jest ?
-Przecież nie jestem głupi . - krzyknąłem i rozłączyłem się . Pospiesznie wytłumaczyłem dziewczynie o co chodzi i oboje jak najszybciej pojechaliśmy do szpitala .

Oczami Justina . 

    Złość , gniew , żal , rozczarowanie a przede wszystkim tęsknota . Tęsknota za nią . Za dziewczyną którą tak okropnie zraniłem . Ale to wszystko jego wina . I teraz ma za swoje . Wiem zrobiłem źle , będę musiał ponieść konsekwencje , ale on już nigdy , przenigdy jej nie skrzywdzi . Tego mogę być pewien .
    Siedziałem tu już od kilku dni . Nie byłem tu sam . W celi był ze mną jeszcze jeden chłopak . Na oko 30 lat . Miał kilkudniowy zarost i krótko ścięte kruczoczarne włosy . Jego ubranie składało się z szerokich , pościeranych na kolanach spodni , bluzy z rozciągniętymi rękawami i trampek po których na pierwszy rzut oka było widać ile przeszły .  Od kiedy tu jestem , zdaje mi się że od trzech dni , nie odezwał się do mnie jeszcze ani słowem . A spojrzał na mnie , tylko wtedy kiedy przyprowadzono mnie do tej celi . Całe dnie leżał przodem do ściany i nic nie robił . Co jakiś czas wstawał tylko aby skorzystać z naszej , jakże skromnej toalety .
   Nie przejmowałem się nim , miałem większe zmartwienia . Cały czas myślałem o niej . O April . Co się z nią teraz dzieje . Nikt nie chciał mi nic powiedzieć . Martwiłem się jak cholera i obwiniałem siebie o to co się stało . Ba , to przecież była moja wina. Kiedy pytałem policjantów czy mogę się w jakiś sposób dowiedzieć jak ona się czuję , albo nie odpowiadali wcale albo tłumaczyli mi że nie jestem nikim z rodziny i nawet lekarz nie mógłby udzielić mi takich informacji . Jeden z nich nawet powiedział że jeżeli nabroiłem to muszę teraz cierpieć . A więzienie to nie przedszkole i nie będą się ze mną bawić . Wyzwałem go i powiedziałem że ma się leczyć . Wtedy już przestał być dla mnie taki miły . Ale wolę tego nie opisywać .



CZYTASZ = KOMENTUJESZ