sobota, 22 czerwca 2013

Ważne .

hej , hej . zaczęłam właśnie pisać kolejny rozdział i takie małe sprostowanko . kolejny rozdział będzie również z dnia zabójstwa , będzie z dwóch albo trzech perspektyw jeszcze nie wiem . Ale .. kolejne rozdziały będą już normalnie , z czasu jak biebs siedzi w pierdlu a Oscar nie żyje . i tak wgl to zapomniałam o Jacobie ale to on będzie teraz jednym z głównych bohaterów. wiem popieprzone to wszystko .
pomyślałam też że mogła bym zrobić też po rozdziale oczami każdego z bohaterów , oprócz Oscara oczywiście , ale nie wiem . jeszcze pomyśle .

JEŻELI KTOŚ TO CZYTA , TO PROSZĘ KOMENTOWAĆ ! :)

piątek, 21 czerwca 2013

Rozdział 8

        Rok później ...


     Ta rutyna ... Kolejny dzień taki sam . Wstaję , jem śniadanie , ubieram się , wychodzę . Chodzę codziennie tymi samymi ulicami . Codziennie mijam tych samych ludzi . Wszyscy się gdzieś spieszą . Ja też się spieszę . Mam do wypełnienia zadanie . Mimo że jego już nie ma , muszę . Co dzień chodzę na cmentarz i zostawiam na nim jedną białą różę . Wyrządził mi tyle krzywdy , ale to przeze mnie nie ma go tu z nami . To przeze mnie nie siedzi teraz z kolegami , nie obserwuje dziewczyn które starają się wyglądać jak najładniej specjalnie dla nich . Dla niego . Kiedy myślę o dniu kiedy się to wszystko zaczęło .. Nie , to zaczęło się szybciej niż mi się wydaje . Ten dzień po prostu był . Minął . Lecz trzeba ponieść konsekwencje .
      Stanęłam nad nagrobkiem i pochylając się , położyłam kwiat . "Oscar Dixon . 20 październik 2012 r . Żyłem jak chciałem " - przeczytałam po cichu . Powtarzam tę czynność codziennie . I codziennie łzy tęsknoty za nim mieszają się z obrzydzeniem i pogardą . Nie byłam do końca pewna swoich uczuć .
      Straciłam ich . Moich dwóch najlepszych przyjaciół . Zniszczyli siebie nawzajem . I to wszystko moja wina .
      Siedząc na ławce przy cmentarzu znalezionym patykiem kreśliłam różne znaki na piachu . Nie miały one żadnego większego sensu . Pisałam , rysowałam po prostu co mi do głowy przyszło . Świat już dla mnie nie istniał . Jedynymi miejscami w które chodziłam od ostatnich 10 miesięcy był cmentarz i więzienie .
      Odwiedzałam go codziennie . Nie chciałam aby czuł się samotny . To właściwie przeze mnie tam wylądował . Raz jeden , w trzy miesiące po śmierci Oscara powiedziałam mu coś czego nie powinnam była mówić . Wydaje mi się że mój przyjaciel zrozumiał te słowa zbyt dosłownie . "Dymu już nie ma , ale Ty zalegasz na płucach zbyt długo" . Od tamtej pory nie rozmawiamy już jak wcześniej . Wizyty u chłopaka sprawiają mi coraz większy ból . Ale muszę ...
     Justin , bo o nim właśnie mówię , za zabicie Oscara dostał 2 lata . Sędzia był drugą osobą który dowiedział się dlaczego właściwie chłopak to zrobił . Były to dla niego okoliczności łagodzące , przez co wyrok nie był taki jaki powinien być . Tamtego dnia obiecałam mu coś . Obiecałam mu że go nie zostawię , że zostanę z nim . I tak zrobiłam . A bynajmniej staram się . Ale on nigdy nie zapomni tego co zrobiłam . Co ja zrobiłam i to co zrobił Oscar . Nigdy mu tego nie wybaczy . Ja też nie .
 
    Oczami Justina  <dzień zabójstwa>

   Wyrwałem się ze snu i nerwowo rozejrzałem się po pokoju . Nikogo nie było . W całym domu nie było nikogo . Na dworze było już jasno . Starłem z czoła kropelki potu i wygrzebałem z pod poduszki telefon , sprawdzając godzinę . 4:36 . Głośno westchnąłem i opadłem z powrotem na poduszki , trzymając w ręku telefon . Jeszcze raz na niego zerknąłem i zobaczyłem że mam wiadomość . Bez większego pośpiechu ją otworzyłem i przeczytałem w myślach . "Dziś o 12 w południe . Park . Twoja ławeczka . Bądź " . Nie wiedząc o co chodzi przeczytałem sms jeszcze raz i spojrzałem na nadawce . Jakiś numer . Dziwny numer .
647,   Leżałem tak jeszcze z godzinę i skoro i tak nie udało mi się zasnąć , zsunąłem się z łóżka i udałem do łazienki . Wziąłem szybki prysznic na orzeźwienie i stojąc w ręczniku przy umywalce myłem zęby . Wyglądałem jak bym przez tydzień bez przerwy pił . Tak samo się zresztą czułem . Opłukałem buzię i poszedłem po ubrania . Z garderoby wyjąłem czerwone spodnie , czarną koszulkę z  3/4 rękawem i tego samego koloru kamizelkę . Z komody wziąłem jeszcze czystą bieliznę i wróciłem do łazienki , aby się ubrać .
  Siedziałem na kanapie w salonie i oglądałem "nastoletnie matki" na mtv kiedy zadzwonił do mnie telefon . Z lekkim ociągnięciem sięgnąłem po niego na szklany blat stolika . Złapałem w rękę duży , biały telefon z którego dochodziła moja ulubiona piosenka , oznajmiająca że ktoś dzwoni . Kiedy spojrzałem na ekranik , na twarz wstąpił mi delikatny uśmiech .
-Cześć słoneczko . - wykrzyknąłem do telefonu zaraz po wciśnięciu zielonej słuchawki .
-Nie drzeeej się . - usłyszałem zachrypnięty głos mojej księżniczki.
-Chyba za dużo wczoraj wypiłaś .
-Niee . Co Ty nie powiesz ?! Nie domyśliła bym się .
-Kocham ten Twój sarkazm . - głośno się roześmiałem , robiąc jej na złość .
-A Tobie nic ?
-Kochanie , ktoś musiał Cię odprowadzić do domu . Dlatego wypiłem tylko jednego drinka . Aczkolwiek byłaś w takim stanie że miałem wielką ochotę zabrać Cię do siebie . Ty jedyna potrafisz mnie tak zachęcić - April chrząknęła , dając mi tym samym znak , żebym skończył - przepraszam , tak się jakoś rozmarzyłem . To co wpaść do Ciebie ?
-No właśnie po to dzwonie . Bo wiesz jak bardzo Cię kocham prawda ? - jej głos od razu się zmienił . Był teraz taki miły , słodki .
-Jakaś Ty milusia , aż mi się wymiotować chce . Nie ma kto Ci śniadania zrobić ?
-Czekam na Ciebie . Paaa . - schowałem telefon do kieszeni i szybko wyłączyłem telewizor . Wszedłem jeszcze tylko do kuchni , żeby napić się soku , wziąłem klucze i wyszedłem .
   10 minut później stałem już pod jej wieżowcem z telefonem w ręku , dzwoniąc do niej żeby wyszła na papierosa . Nie musiałem na nią długo czekać . Dwie minuty po tym jak skończyliśmy rozmowę , zobaczyłem w holu wieżowca blondwłosą piękność  w starym , rozciągniętym , siwym dresie i czarnych vansach . Szeroko się uśmiechnąłem na przywitanie , a dziewczyna dała mi szybkiego buziaka w policzek i łapiąc za rękę pociągnęła za róg budynku .
   Stanęła na przeciw mnie i wyciągnęła rękę po szluga . Podałem jej całą paczkę i szukając w kieszeniach zapalniczki kątem oka ją obserwowałem . Stoi przede mną najpiękniejsza dziewczyna na świecie . Najważniejsza dziewczyna w moim życiu , a ja idiota nie mogę znaleźć zapalniczki .
-Ty, nerwusku ? - zaczęła dziewczyna - tego szukasz ? - zapytała wymachując mi przed twarzą moją zapalniczką z kobietą w bikini .
-O tak dokładnie . - rzuciłem po czym wyrwałem jej z ręki swoją zapalniczkę . Staliśmy tak oparci o ścianę budynku i opowiadaliśmy sobie wrażenia z wczorajszej imprezy . Nagle April stanęła przede mną i z
oburzoną miną zaczęła .
-A co to była za dziewczyna wczoraj co się tak do Ciebie lepiła co ? - delikatnie się uśmiechnąłem po czym zaciągnąłem się papierosem i wypuszczając dym prosto w twarz dziewczyny wzruszyłem ramionami . April opuszczając bezradnie ręce wróciła na swoje poprzednie miejsce przy ścianie mamrocząc tylko pod nosem coś w stylu " nie to nie , nagle taki się tajemniczy zrobił " .
   Wyrzuciłem peta gdzieś w bok i stanąłem na przeciwko dziewczyny . Nie wiem dlaczego to robiłem , tak po prostu . Patrzyliśmy sobie prosto w oczy . Byłem coraz bliżej niej . Nie było to dla nas coś nowego , ale to dziwne napięcie . Wcześniej go nie było . Tylko za pierwszym razem . Rękoma złapałem ją za pośladki . April szybko wyrzuciła papierosa i wplotła mi dłonie we włosy . Nasze usta złączyły się . Pierw w delikatnym buziaku chwilę później dziewczyna zaczęła wkładać mi do buzi język . To było dziwne , zazwyczaj ja robiłem to pierwszy . Staliśmy tak z 5 minut namiętnie się całując . Kiedy blondynka szybko się ode mnie odsunęła .
-Muszę Ci o czymś powiedzieć . Ale nie tu . Chodź .
-Gdzie Ci się tak nagle śpieszy ?
-Chodź - rzuciła pośpiesznie i poszła w stronę wejścia . Być może nieświadomie liczyłem na coś , ale to chyba nie był najlepszy moment . Blondynka była strasznie spięta , a jej wyraz oczu aż krzyczał z przerażenia.
   Weszliśmy do jej pokoju , po czym spokojnie usiedliśmy na jej łóżku i trzymając mnie za rękę , patrząc na mnie błagalnym wzrokiem dziewczyna zaczęła ...


przepraszam  , przepraszam , przepraszam że tak długo nic nie było . ale tak jakoś nie miałam weny , a po za tym koniec roku . Trzeba było oceny popoprawiać . Ale jestem wróciłam z takim tycim rozdziałem . W wakacje nie wiem czy będę dodawać , jak znajdę chwilę i będę mieć pomysł , to jak najbardziej .
                                    Yeaaa ekonomiku witaj <3
   Do następnego <3