-Jesteś pijana . - powiedział kiedy prawie już przysypiając zaczęłam nucić jakieś stare piosenki .
-myślałam że pod wpływem alkoholu odpowiem sobie na pytanie.
-alkohol nie jest odpowiedzią .
-fakt - powiedziałam z niesmakiem , po czym wystawiłam wskazujący palec i dodałam - ale pozwala zapomnieć jakie było pytanie .
-ale dalej nie znasz odpowiedzi . - zauważył chłopak .
-to mało ważne - rzuciłam , i teatralnie przekręciłam głowę - już nic nie jest ważne wiesz ? to koniec , wszystkiego . moje życie , teraz , będzie pasmem porażek i smutku . a wiesz ? cieszę się z tego , tak cholernie się cieszę , kiedy się poznaliśmy powiedział mi "Za bardzo wyróżniałaś się z tłumu zwykłych ludzi na ulicy. Byłaś szczęśliwa, zdradzał Cię uśmiech i oczy błyszczące bardziej od gwiazd" . To się już nie powtórzy , nikt już tak do mnie nie powie i nikt więcej nie zniszczy mi życia . a właściwie , kartkę z moim życiowym motto mogę spokojnie
zmiąć i wypieprzyć do kosza. Poddałam się.
-Mała, nie zawsze jest łatwo. - zaczął chłopak patrząc się przed siebie - czasami trzeba przebyć długą drogę do szczęścia. Poddanie się jest najgłupszą rzeczą jaką możesz teraz zrobić . Musisz się podnieść i walczyć .
-po tym wszystkim , chciała bym mu tyle powiedzieć . wszystko co teraz o nim myślę ...
-czasem trzeba zamilknąć , schować dumę do kieszeni . zaakceptować to że się pomyliłaś lub popełniłaś jakiś błąd . To nie będzie poddanie się - to się nazywa dorastanie .
-kocham go .
-są ludzie, których nie da się przestać kochać. niezależnie jak bardzo nas skrzywdzili, upokorzyli. i tak ich kochamy i kochać będziemy. tak już jest ten świat stworzony. Powiedz mi , jaka jesteś na prawdę ?
-powiem , uwierzysz jak dziecko w bajkę na dobranoc , a ja bezczelnie przyznam że kłamię - nie patrzyliśmy na siebie , patrzyliśmy przed siebie , oboje w tym samym kierunku , lecz po tych słowach poczułam na sobie wzrok chłopaka który siedział obok .
-sama zdecyduj, na czym Ci zależy, a co zdobywasz na pokaz - rzucił po czym wstał i otrzepując swoje spodnie z piasku ruszył w stronę z której przyszedł . Odprowadzałam go wzrokiem , chciałam go zatrzymać , ale nie wiedziałam jak . Co miałam powiedzieć "ej Ty weź zostań , bo muszę się na kimś wyżyć , bo osoba którą kochałam wyruchała mnie a potem zaszantażowała i zostawiła ? " Chłopak odwrócił się i powiedział jeszcze kilka słów .
-Jeśli myślisz że nie możesz nic zmienić , zmień myślenie . - znowu odwrócił się na pięcie , zarzucił kaptur na głowę i zniknął za krzakami . Siedziałam tak jeszcze z godzinkę po czym , trochę chwiejnym krokiem , ruszyłam do domu .
Leżałam na łóżku z nogami na ścianie i oczami zasłoniętymi ręką . Myślałam . Myślałam nad tym co teraz będzie . Jeżeli to wszystko się wyda ? To będzie koniec . Mój koniec . Jest mi wstyd , tak okropnie wstyd . Chciała bym wejść do lodówki i wyjść kiedy już będzie po wszystkim . Obwiniałam siebie . Zadawałam pytania , mnóstwo pytań . Na żadne nie znałam odpowiedzi , a nawet jeżeli , nie miały one najmniejszego znaczenia . Nie usprawiedliwiały mojego zachowania .
Z moich przemyśleń wyrwał mnie dźwięk dzwoniącego telefonu . Wstałam z trudem łóżka i podeszłam do stolika na którym leżał mój telefon . Spojrzałam na wyświetlacz . Moje serce od razu zaczęło bić mocniej , a ręce się trzęsły . -Oscar - wyszeptałam po czym niepewnie nacisnęłam zieloną słuchawkę i przyłożyłam dłoń do ucha .
-H-h-halo ?
-Dzień dobry księżniczko - przywitał się z entuzjazmem . Często mnie tak budził , ale jeszcze nigdy nie wzbudziło to we mnie takiej odrazy . Miałam odruchy wymiotne . Kontynuował - Wyspana ? Tak ? Wspaniale . - zrobił chwilę przerwy - Księżniczko . Jesteś tam ? Nic się nie odzywasz , chyba się mnie nie boisz co nie ? Świetnie . O 19 w parku ? Hmm ? To do zobaczenia Księżniczko . - wcisnęłam czerwoną słuchawkę i odkładając telefon na swoje miejsce burknęłam "tak świetnie , do zobaczenia , paa" .
-Dlaczego się nie odezwałam ? Przecież mogłam zaprzeczyć . Nie chcę się z nim spotkać . - mówiłam sama do siebie nerwowo krążąc po pokoju .
-Z kim się nie chcesz spotkać ? - rzucił Zayn wchodząc do mojego pokoju . - poznałaś kogoś ? - pytał kierując się do mojego łóżka , aby na nim usiąść . - Mogę z nim porozmawiać na pewno zrozumie .
-A pukać umiesz ? - zapytałam ironicznie.
-A umiem . To o kogo chodzi ?
-Nie ważne . - machnęłam ręką i usiadłam obok brata na łóżku . Na sobie miał białą koszulkę z jakimiś obrazkami, siwą bluzę i jasno brązowe rurki .
-Mi nie powiesz ? - przecząco pokiwałam głową - dobrze ! - krzyknął , po czym energicznie wstał i złapał mnie za rękę - w takim razie robisz mi śniadanie .
Stałam przy blacie w kuchni i w ciszy smarowałam masłem piątą już kromkę chleba dla mojego kochanego braciszka . Położyłam na nie kawałek sera i pomidora . Poukładam na talerzu i postawiłam przed nosem Zayn'a siadając obok niego . Oparłam głowę na dłoni i obserwowałam jak żuje . Chłopak skierował kanapkę w moją stronę , częstując mnie . Nie wiele się wysilając pokiwałam przecząco głową . Mulat tylko wzruszył ramionami i jadł dalej .
Kiedy połknął ostatni kawałek swojego śniadania , zaczął :
-Gdzie wczoraj zniknęłaś martwiliśmy się o Ciebie z Justinem . Znaczy Justin się martwił .
-Źle się poczułam i wyszłam . Przepraszam że nic wam nie powiedziałam , zadzwonię potem do Justina .
-Wyszłaś z Oscarem ? - wzdrygnęłam się na jego imię - Bo on też jakoś zniknął nam z pola widzenia .
-Tak , poszedł mnie odprowadzić . - rzuciłam .
-Pokłóciliście się ? Nie masz humoru . - mówił chłopak badawczo mi się przyglądając .
-Nie . Po prostu źle się czuję .
-Justin dziś przyjdzie . - oznajmił .
-Sam czy z Sopią ?
-Z Oscarem . - mówił odstawiając talerzyk do zlewu .
-Wychodzę . - powiedziałam pospiesznie po czym wstałam od stołu i ruszyłam w stronę drzwi .
-April ! Widziałaś się dziś w lustrze ?
-Nie . Nie wiem . Nie obchodzi mnie to . - Zayn podbiegł do mnie . Widząc jak się trzęsę , przygarnął mnie do siebie i mocno przytulił . Nie mówił nic . Dobrze mnie znał , wiedział że potrzebuję teraz kogoś , ale nie do rozmowy . Po prostu nie chciałam być sama . Staliśmy tak do póki nie zadzwonił telefon Zayn'a
-chwileczkę . - powiedział i poszedł po telefon . Z kuchni dało się słyszeć tylko fragmenty rozmowy .
-Ehe . - No jest . - Tak . - Czekam .
Porzucając plan wyjścia z domu ruszyłam do pokoju , wcześniej informując brata że nie wychodzę . Zamknęłam drzwi od pokoju na klucz i usiadłam na łóżku . Nogi podwinęłam pod brodę i objęłam je rękoma . Nie wiedziałam co robić . Czy gdzieś wyjść czy zostać . O nie ! Na pewno nie zostanę w domu skoro ON ma przyjść .
Co się ze mną dzieje ? Gdzie jest ta odważna , wyszczekana April ? Tamta April nigdy nie zamknęła by się w pokoju uciekając w ten sposób przed swoimi problemami . Ale co ja mam w tej sytuacji zrobić ? Naważyłam sobie piwa ? Trzeba je teraz wypić . Kłóciłam się ze sobą tak jeszcze z półtorej godziny .
W końcu zdecydowana na wyjście z domu podeszłam do szafy i wyciągnęłam z niej kremową dużą koszulkę , czarne legginsy ze skórki i siwe conversy . Poszłam do łazienki i zmyłam wczorajszy makijaż .
Leżałam na łóżku z nogami na ścianie i oczami zasłoniętymi ręką . Myślałam . Myślałam nad tym co teraz będzie . Jeżeli to wszystko się wyda ? To będzie koniec . Mój koniec . Jest mi wstyd , tak okropnie wstyd . Chciała bym wejść do lodówki i wyjść kiedy już będzie po wszystkim . Obwiniałam siebie . Zadawałam pytania , mnóstwo pytań . Na żadne nie znałam odpowiedzi , a nawet jeżeli , nie miały one najmniejszego znaczenia . Nie usprawiedliwiały mojego zachowania .
Z moich przemyśleń wyrwał mnie dźwięk dzwoniącego telefonu . Wstałam z trudem łóżka i podeszłam do stolika na którym leżał mój telefon . Spojrzałam na wyświetlacz . Moje serce od razu zaczęło bić mocniej , a ręce się trzęsły . -Oscar - wyszeptałam po czym niepewnie nacisnęłam zieloną słuchawkę i przyłożyłam dłoń do ucha .
-H-h-halo ?
-Dzień dobry księżniczko - przywitał się z entuzjazmem . Często mnie tak budził , ale jeszcze nigdy nie wzbudziło to we mnie takiej odrazy . Miałam odruchy wymiotne . Kontynuował - Wyspana ? Tak ? Wspaniale . - zrobił chwilę przerwy - Księżniczko . Jesteś tam ? Nic się nie odzywasz , chyba się mnie nie boisz co nie ? Świetnie . O 19 w parku ? Hmm ? To do zobaczenia Księżniczko . - wcisnęłam czerwoną słuchawkę i odkładając telefon na swoje miejsce burknęłam "tak świetnie , do zobaczenia , paa" .
-Dlaczego się nie odezwałam ? Przecież mogłam zaprzeczyć . Nie chcę się z nim spotkać . - mówiłam sama do siebie nerwowo krążąc po pokoju . -Z kim się nie chcesz spotkać ? - rzucił Zayn wchodząc do mojego pokoju . - poznałaś kogoś ? - pytał kierując się do mojego łóżka , aby na nim usiąść . - Mogę z nim porozmawiać na pewno zrozumie .
-A pukać umiesz ? - zapytałam ironicznie.
-A umiem . To o kogo chodzi ?
-Nie ważne . - machnęłam ręką i usiadłam obok brata na łóżku . Na sobie miał białą koszulkę z jakimiś obrazkami, siwą bluzę i jasno brązowe rurki .
-Mi nie powiesz ? - przecząco pokiwałam głową - dobrze ! - krzyknął , po czym energicznie wstał i złapał mnie za rękę - w takim razie robisz mi śniadanie .
Stałam przy blacie w kuchni i w ciszy smarowałam masłem piątą już kromkę chleba dla mojego kochanego braciszka . Położyłam na nie kawałek sera i pomidora . Poukładam na talerzu i postawiłam przed nosem Zayn'a siadając obok niego . Oparłam głowę na dłoni i obserwowałam jak żuje . Chłopak skierował kanapkę w moją stronę , częstując mnie . Nie wiele się wysilając pokiwałam przecząco głową . Mulat tylko wzruszył ramionami i jadł dalej .
Kiedy połknął ostatni kawałek swojego śniadania , zaczął :
-Gdzie wczoraj zniknęłaś martwiliśmy się o Ciebie z Justinem . Znaczy Justin się martwił .
-Źle się poczułam i wyszłam . Przepraszam że nic wam nie powiedziałam , zadzwonię potem do Justina .
-Wyszłaś z Oscarem ? - wzdrygnęłam się na jego imię - Bo on też jakoś zniknął nam z pola widzenia .
-Tak , poszedł mnie odprowadzić . - rzuciłam .
-Pokłóciliście się ? Nie masz humoru . - mówił chłopak badawczo mi się przyglądając .
-Nie . Po prostu źle się czuję .
-Justin dziś przyjdzie . - oznajmił .
-Sam czy z Sopią ?
-Z Oscarem . - mówił odstawiając talerzyk do zlewu .
-Wychodzę . - powiedziałam pospiesznie po czym wstałam od stołu i ruszyłam w stronę drzwi .
-April ! Widziałaś się dziś w lustrze ?
-Nie . Nie wiem . Nie obchodzi mnie to . - Zayn podbiegł do mnie . Widząc jak się trzęsę , przygarnął mnie do siebie i mocno przytulił . Nie mówił nic . Dobrze mnie znał , wiedział że potrzebuję teraz kogoś , ale nie do rozmowy . Po prostu nie chciałam być sama . Staliśmy tak do póki nie zadzwonił telefon Zayn'a
-chwileczkę . - powiedział i poszedł po telefon . Z kuchni dało się słyszeć tylko fragmenty rozmowy . -Ehe . - No jest . - Tak . - Czekam .
Porzucając plan wyjścia z domu ruszyłam do pokoju , wcześniej informując brata że nie wychodzę . Zamknęłam drzwi od pokoju na klucz i usiadłam na łóżku . Nogi podwinęłam pod brodę i objęłam je rękoma . Nie wiedziałam co robić . Czy gdzieś wyjść czy zostać . O nie ! Na pewno nie zostanę w domu skoro ON ma przyjść .
Co się ze mną dzieje ? Gdzie jest ta odważna , wyszczekana April ? Tamta April nigdy nie zamknęła by się w pokoju uciekając w ten sposób przed swoimi problemami . Ale co ja mam w tej sytuacji zrobić ? Naważyłam sobie piwa ? Trzeba je teraz wypić . Kłóciłam się ze sobą tak jeszcze z półtorej godziny .
W końcu zdecydowana na wyjście z domu podeszłam do szafy i wyciągnęłam z niej kremową dużą koszulkę , czarne legginsy ze skórki i siwe conversy . Poszłam do łazienki i zmyłam wczorajszy makijaż .
Przemyłam twarz wodą i przez chwilę spoglądałam w lustro . Wytarłam twarz ręcznikiem i umyłam zęby . Po wykonaniu tej czynności ubrałam wcześniej naszykowany przez siebie strój i nałożyłam na twarz delikatny makijaż składający się z podkładu i tuszu do rzęs . Gotowa już wyszłam z łazienki i ponownie usiadłam na łóżku . Gdzie iść ? - myślałam na głos . - byle bym po drodze nie spotkała nikogo . Może pójdę do Starbucksa ? Tak , to bd dobry pomysł . Założyłam na siebie jeszcze czarną skórę i odkluczając drzwi, wyszłam z pokoju .
Ok , to chyba tyle xd haha nie widoczny tekst . ;o meeeeega :D hahha a czemu go tam widać a ja nie widzę jak pisze ? dziwwne xd ale ok . dobra nikt tego nie czyta , więc się nie spieszyłam , jeżeli jednak się mylę i ktoś to CZYTA to niech zostawia po sobie jakieś znaki . ślady , nawet dymne . jak kto woli . Byeee . :*